Serlevha.Com

Sevgili öyle altüst ediciydi ki sorma
Hicranı öyle ateÅŸli geldi ki sorma
Dedim, yapma! Dedi, yapma da yapmayayım.
Bu bir tek söz öyle hoÅŸuma gitti ki sorma

Ä°ÅŸittim ki; iki ayrı ÅŸehirmiÅŸ sebeb-i hüznü, divane edermiÅŸ gönlünü. Ä°stanbul’da olmayan lakin Ä°stanbul’dan olan endamı iÅŸler dururmuÅŸ ruhuna. Uykuya dalmayı beklermiÅŸ ruhuna can katanın bakışları misali bir BoÄŸaziçi rüyasına. Ä°stanbul’un iki köprüsü kirpiklerini hatırlatırmış, asude denizi ise gözlerini…

Ä°çinde bir ÅŸey varmış; yerini bilmediÄŸi, misafir edemediÄŸi… Kıvılcım kıvamında hissettiÄŸi, yangına meyleden bir ÅŸey… AÄŸrıdıkça aÄŸrıyan, çığlığı kalbini aşıp tüm hücrelerine dağılan… KurduÄŸu cümleleri öznesiz bırakan, yan yana sayısız noktalar koyduran………..
- Ki fikrince kâfi imiÅŸ üç nokta(…) hangi yoÄŸunlukta olursa olsun yazılan-

Rengini hakkıyla seçemediÄŸi bir halmiÅŸ bu. Maviden kırmızıya, kırmızıdan maviye kalbedermiÅŸ. Mavinin teslimiyetinden, kırmızının tutsaklığından dem vururmuÅŸ. Mavideki deniz kokusunu, kırmızıdaki heyecanı üflermiÅŸ can-u ruhuna.

Yine bir vakitmiÅŸ ki; hasretin yaktığı, gönlünün sebeb-i tebessümünden gelen tek kelâma yandığı bir vakit.  Her yangından sonra sanki tekrar nefes aldıran sonbahar gibi düÅŸmüÅŸ gönül rüyası geceye. Sonbahara varmak, ona uyumakmış. Sonbaharı solumak, ona uyanmak…
AÅŸk’ın hâlleri hece hece yer etmiÅŸ sinesinde.
AÅŸk…
AÅŸka…
AÅŸkta…
AÅŸktan…
Ne gelirse gelsinmiÅŸ… Yeter ki “gelsin”miÅŸ… “Gitmesin”miÅŸ…
Ki zaten yetmemiÅŸ, bitmemiÅŸ; gelmiÅŸ, gitmemiÅŸ…

Biçarenin gönül hanesi mülevven bir hâldeymiÅŸ. Bir husufmuÅŸ ki hayalî, düÅŸte kalmış; ay tutulmamış. Divanenin hüsünperest bakışları, hüzne meylettirmiÅŸ kalbini.

Vardım yanı başına, dedim ki nasıl bir hâldir bu… Dedi ki, sorma; bir ömür, bir gönül süruru bu…

…
Bana meçhuldür o âşığın hâli, dedi bana ki, sade sun zikrettiklerimi…

Gönlünün düÅŸtüÄŸü ateÅŸi takdim edemiyor oluÅŸunu, dilinin dile gelemeyiÅŸini bağışla. Kalbine düÅŸenleri tasvir edemeyiÅŸini, sîretini suretine vuramayışını bağışla… Hem bilmez misin sen ey biçarenin kalbine taht kuran! GönülcüÄŸünü hâlden hâle kalbeden ey!

Bir ney sesinden daha hüznengizânedir dile deÄŸdirmek kalpteki terennümâtı…