Serlevha.Com

Sessiz sessiz akarken içimizden hüzün, durup da geriye baktığımız her adımda 

bir yanımızı bıraktığımız o kırık dökük hatıralar canımızı acıtırcasına maziyi kanırtıyor. Daha ne olup bittiÄŸini anlamadan sancımaya baÅŸlayan yaralar açsa da zaman biz acınılası halimize güler olmuÅŸuz, acıyla düÄŸüm olmak yerine, sessiz bir kabulleniÅŸle kadere teslim olmuÅŸuz. Beklemez olmuÅŸuz gidenleri, gözümüzden akan yaÅŸlar tokmak tokmak vursa da yüreÄŸimize, en asil duruÅŸumuzla aldırmaz olmuÅŸuz efkarla söylenen türkülere. 

Dargın anılar köÅŸeye çekilip yorgun bir matemin baÅŸrolünde olduklarını fark etmeden, siyah kostümleriyle karartır olmuÅŸlar griye çalan hüzün dolu yalnızlığı. Sessizlik hırpalar olmuÅŸ yalnızlıkları. Acıya acı katarcasına uÄŸulduyor ÅŸimdi o siyah kostümlü dargın anılar, bir türlü sonu gelmeyen ıssız sözlerin derin boÅŸluÄŸunda. Hangi yana baksak sevdanın dayanılmaz sancıları kaplamış nefessiz boÅŸlukları. Hangi acının sızısı gitme dur diyiÅŸlerden daha çok yaralar ve bir insan gidene kaç kez gitme dur diye haykırır? 

Daha boÄŸazımıza düÄŸümlenen hıçkırıkları hangi derdin ipine dizeceÄŸimizi bilemeden bir sonra gelen düÄŸümü büzüÅŸmüÅŸ kalbimize saklamak zorunda kalıyoruz. Ä°çimizde baharsız geçen yılların sayfaları kapanıyor dağılmış mürekkepleriyle. Kederin tadı yakmaz olmuÅŸ içimizi. Gözlerimizi kapayıp hayaliyle avunduÄŸumuz avuç dolusu yıldızımız var geriye kalan. Işığımız ıslak mendilimizde saklı ÅŸimdi.

Bütün mısralarında O’nu aradığımız ve O duyuyormuÅŸçasına bağıra bağıra söylediÄŸimiz ÅŸarkıların nakaratlarında hasretini haykırıyoruz notalarla… Acizlik mi sahtiyana bir teselli arayışı mı bu, kaderimize?

Ve ÅŸimdi hangi sızının tesellisidir notalara dökülmüÅŸ gözyaÅŸları, ruhumuzu kabzetmiÅŸ tentürdiyotsuz yaralarda? 

KirlenmiÅŸ ruhumuz hasta ÅŸimdi solgun çehremizin sahte gülüÅŸlerinde.

Ve biz ilmek ilmek çözülüyoruz her geçen gün bir harf daha geriye. Hafızamıza yer etmiÅŸ anıların ağırlığı çöküyor kar yaÄŸarken ÅŸehre. Buralarda masallar bile hep hüzünlü biter oldu, gözyaşının suladığı kurak gönüllerde. 

Hepimizin boynu eÄŸik kalıyor rüyalarımıza ters düÅŸen yazgının karşısında ve hep ‘eyvallah’ diyoruz lutfu da hoÅŸ, kahrı da hoÅŸ olana...