|
Fazlasıyla yalnızım bu dünyada,lakin yeterince deÄŸil
Filhakika zamanı tahsis etmek için.
Fazlasıyla küçüÄŸüm bu dünyada,lakin yeterince deÄŸil
Sadece sana nesne ve bir ‘ÅŸey’ olmak için,
Karanlık ve gösteriÅŸli…
Hür irademi istiyorum ve eÅŸlik etmesini
Eyleme yön veren patikaya;
Ve dilenen sorular zamanlar boyunca
BiÅŸeylerin yükseldiÄŸi yerde
Bilgisinde olanların arasında olmak
Yahut bir başkası,
Yalnız olan…
Görüntünü aksettirmek istiyorum tam mükemmeliÄŸine
Asla kör olma ya da çok yaÅŸlı
Desteklemek için
Mütereddit yansımanın itibarını…
Çözülmek istiyorum
EÄŸri büÄŸrü kalmayı dilediÄŸim hiçbiryer
Kıvrık köÅŸe;
Orada sahtekar olabileyim diye,esassız…
Zihnimin senin önünde halis olmasını istiyorum
Kendimi tanımlamak istiyorum
Uzun süredir gözlemlediÄŸim bir resim gibi
Biri yakın çekim olan,
Yeni bir kelime gibi
ÖÄŸrendiÄŸim
Ve kucakladığım,
Her günün tutsaklığı gibi,
Annemin yüzü gibi,
Bir geminin beni taşıması gibi
En ölümcül fırtınalarda…
Rainar Maria Rilke (çev. Emine BahÅŸi)
...
"I Am Much Too Alone in This World, Yet Not Alone"
I am much too alone in this world, yet not alone enough
to truly consecrate the hour.
I am much too small in this world, yet not small enough
to be to you just object and thing,
dark and smart.
I want my free will and want it accompanying
the path which leads to action;
and want during times that beg questions,
where something is up,
to be among those in the know,
or else be alone.
I want to mirror your image to its fullest perfection,
never be blind or too old
to uphold your weighty wavering reflection.
I want to unfold.
Nowhere I wish to stay crooked, bent;
for there I would be dishonest, untrue.
I want my conscience to be
true before you;
want to describe myself like a picture I observed
for a long time, one close up,
like a new word I learned and embraced,
like the everday jug,
like my mother's face,
like a ship that carried me along
through the deadliest storm.
|
